Στο Τροκαντερό (μέρος 2ο)

Το πανελλήνιο παράδειγμα προώθησης του ποδηλάτου των κατοίκων των Τρικάλων και της Καρδίτσας με οδήγησε να φουσκώσω τα λάστιχα του σκονισμένου μου ποδηλάτου και να επιχειρήσω μια βόλτα προς τον Άλιμο, αφού η πρόσβαση μέσω του αυτοκινητόδρομου ήταν ανέφικτη λόγω κυκλοφοριακής συμφόρησης, αφού πολλοί είναι αυτοί που επιλέγουν να πιουν τον απογευματινό κυριακάτικο καφέ τους στην παραλιακή.

Φτάνοντας στις αθλητικές εγκαταστάσεις στο Τροκαντερό, ζήλεψα τους μπασκετόφιλους αθλούμενους και αποφάσισα να δoκιμάσω τις αντοχές μου μετά τις πασχαλινές κρεπάλες. Ο Δήμαρχος όμως αποφάσισε να αυξήσει 100% την τιμή εισόδου στις αθλητικές εγκταστάσεις από την τελευταία φορά που ξεδίπλωσα το ταλέντο μου στο μπάσκετ (!) και έτσι αναγκάστηκα να πληρώσω 2 ευρώ για να παίξω μπάσκετ σε γήπεδα που μόνο καλοσυντηρημένα δεν θα τα χαρακτήριζα, αφού ο τάπητας είναι πλέον πολύ γλιστερός και σχεδόν ακατάλληλος. Παραλίγο να τραυματιστώ δύο φορές λόγω ολισθηρότητας του δαπέδου. Αίσχος κύριε Δήμαρχε!

Advertisements

Posted on Απρίλιος 15, 2007, in Αθλητισμός, Μπάσκετ, Ποδήλατο. Bookmark the permalink. 1 σχόλιο.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: