Ελάτη-Περτούλι (3η ημέρα)

Στρίβοντας δεξιά προς Καλαμπάκα μετά το χιονοδρομικό κέντρο του Περτουλίου βάλαμε πλώρη προς Μέτσοβο. Όλοι οι δρόμοι που οδηγούν στο Μέτσοβο σίγουρα δεν αντιπροσωπεύουν ό,τι πιο σύγχρονο στο ελληνικό οδικό δίκτυο. Αυτό όμως που αποζημιώνει τον επίδοξο επισκέπτη του Μετσόβου είναι η εκπληκτική ορεινή διαδρομή.

Περνώντας από τον ορεινό και ελάχιστα χιονισμένο αυχένα της Κατάρας, φτάσαμε στο κοσμοπολίτικο Μέτσοβο, σε ύψος 1.200 μέτρων περίπου, εκεί όπου χωρίζεται η Βόρεια Πίνδος από τη Νότια.

Το Μέτσοβο συνδυάζει τέλεια το σύγχρονο με το παραδοσιακό, με την οικονομική του ανάπτυξη, η οποία βασίζεται κατ’ εξοχήν στον τουρισμό, να βρίσκεται σε πλήρη αρμονία με την παράδοση και την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος.

Μεταξύ άλλων κατά την παραμονή μας στην πόλη επισκεφτήκαμε την Πινακοθήκη Αβέρωφ με την αξιόλογη συλλογή πινάκων και γλυπτών από τους πιο σημαντικούς Έλληνες καλλιτέχνες.

Από το Μέτσοβο οδηγηθήκαμε στην πόλη των Τρικάλων όπου μας υποδέχθηκαν δύο πολύ καλοί φίλοι και πρώην συνάδελφοι. Κάνοντας μια γρήγορη περιήγηση στα Τρίκαλα και αφού διαπιστώσαμε οτι στα cafe της οδού Ασκληπειού έσφυζαν από νεαρόκοσμο, αποφασίσαμε να πιούμε τον καφέ μας σε ένα πιο ήρεμο παραποτάμιο cafe με καταπληκτική θέα.

Περπατώντας κάτω από το Φρούριο, το οποίο αποτελεί έτσι και αλλιώς το βασικό αξιοθέατο, βρεθήκαμε στη παλιά πόλη των Τρικάλων, τη συνοικία ”Βαρούσι”. Αξίζει κανείς να την περπατήσει για το αρχιτεκτονικό ενδιαφέρον που παρουσιάζουν τα παραδοσιακά αρχοντικά της.

Καταλήξαμε για φαγητό στο κλασσικό στέκι αποτελεί της περιοχής ”παλιά Μανάβικα”, όπου οι παλιές αποθήκες έχουν μετατραπεί σε εξαιρετικά μεζεδοπωλεία. Εκεί μπορείτε να δοκιμάσετε ό,τι καλύτερο από την παραδοσιακή τρικαλινή κουζίνα, με έμφαση φυσικά στο τυρί και το καλό κρέας. Ανάμεσα στα καλύτερα εστιατόρια φιγουράρει και το ”Κατώγι”, που στεγάζεται σε αναστηλωμένο ψηλοτάβανο κτίριο του 1900, το οποίο προτείνουμε ανεπιφύλακτα.

Ο δρόμος του γυρισμού στην Ελάτη από τα Τρίκαλα το βράδυ ήταν αρκετά δύσκολος, καθώς οι μεζέδες, το ελάχιστο κρασί και η όλη κούραση της ημέρας είχε αρχίσει να μας νυστάζει.

Advertisements

Posted on Απρίλιος 12, 2007, in Ταξίδια. Bookmark the permalink. 1 σχόλιο.

  1. Ως Τρικαλινός επιβεβαιώνω τα στοιχεία για την πόλη και ειδικά για το φαγητό στα μανάβικα! Ωραία παρουσίαση!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: